Koszyk ....

THEOLOGIA BENEDICTA TOM I oprawa twarda

Oceń ten produkt jako pierwszy

Dostępność: W magazynie

45,00 zł
LUB

Więcej widoków

  • THEOLOGIA BENEDICTA TOM I oprawa twarda

Opis produktu

Informacje dodatkowe

Tagi produktów

 
  • Szczegóły

    Przedstawiamy pierwszy z trzech tomów dzieła pt. „THEOLOGIA BENEDICTA” ks. Jerzego Szymika, teologa i poety, członka watykańskiej Międzynarodowej Komisji Teologicznej, pra-cownika Wydziału Teologicznego Uniwersytetu. Dzieła, które sam Autor przedstawia w nastę-pujących słowach:

    „Przyszłość teologii już teraz związana jest – i coraz bardziej będzie – z jej egzystencjalizacją, procesem, który po raz pierwszy określił tym terminem bodajże Romano Guardini. Chodzi o ukierunkowanie na istotę – na pytania o Boga, o zbawienie, nadzieję, życie, etos – którą współ-tworzą zgoda na podporządkowanie się szukanej szczerze i znajdowanej w blasku Objawienia prawdzie, prostota wywodu, doniosłość egzystencjalna, inkarnacja idei w ciało życia, w zwy-czajność codzienności i niezwykłość spotkania Łaski i natury. Kerygmatyczność, odwaga my-ślenia pod prąd, język niestroniący od form eseistycznych. Jak najdalej od bełkotu, banalności pseudoerudycji – atrapy prawdy. Chodzi o ten typ refleksji teologicznej, który zdecydowanie odrzuca podporządkowanie się tendencjom skrajnym, takim, które współcześnie zwykliśmy opatrywać etykietami „progresizm” i „tradycjonalizm”. Jest to teologia, która metodologicznie, strukturalnie i treściowo opiera się na dynamicznej równowadze badawczego wglądu w to, co przeszłe, teraźniejsze i przyszłe. Taka jest właśnie teologia Benedykta XVI: położona zasadniczo na przedłużeniu linii Augu-styn–Bonawetura–Guardini, wspierana współpracą z wieloma teologami i filozofami dawnymi (Ojcowie Kościoła, Bernard z Clairvaux i in.) i nowymi (Josef Pieper, Hans Urs von Balthasar i in.) prowadzi nas w nieznaną jeszcze dzisiaj przyszłość.
    Tytuł książki, Theologia benedicta, oznacza pierwszorzędnie teologię Benedykta XVI. Mię-dzy łaciną a polszczyzną jest tu możliwa (słyszalna wyraźnie) tego rodzaju gra językowa, oparta na brzmieniowym podobieństwie obu pojęć; dla polskiego ucha theologia benedicta brzmi bo-wiem (prawie) jak „teologia Benedykta”. Więc wykorzystuję tę – nieprzypadkową, moim zda-niem – zbieżność. Nieprzypadkową, ponieważ uważam, że ona (teologia Benedykta XVI) i taka właśnie (z powodów wyłuszczonych wyżej) – jest benedicta, błogosławiona: chciana i wybrana przez Ducha Świętego na ten czas, a z racji swoich pożytków – dobra dla przyszłości sprawy Boga i jego Kościoła.
    Jest to zarazem – i nie bez związku z owym błogosławieństwem – theologia bene dicta: „do-brze wyrażona”, „trafnie nazywająca”. Poszukiwanie „właściwego języka”, „danie rzeczom ich własnego imienia” to jedno z najważniejszych zadań nauk humanistycznych. Dla teologii po-przeczka jest tu podniesiona szczególnie wysoko, skoro teologia ma mocować się z „wyraża-niem niewyrażalnego”. Uważam, że model uprawiania teologii zaproponowany przez Benedyk-ta XVI jest w kwestii bene dicta jednym z najciekawszych i najskuteczniejszych (treściowa esencjalizacja, gatunkowa eseizacja, językowa imaginatywność – silny akcent na obrazowość i metaforykę tekstu l’écriture théologique). Dodajmy, że dicta to w łacinie powiedzenia utrwalo-ne w języku, a trafnie wyrażające jakąś zasadę bądź obserwację życiową, także sentencje, przy-słowia, bon moty. Przejrzysty i precyzyjny język teologii Benedykta XVI obfituje i w tak rozu-miane bene dicta.
    Pojecie theologia benedicta odsyła też do benedyktyńskich źródeł tego typu teologii. I to w dwóch sensach, które w tym wypadku spotykają się tu w punkcie wyjścia. Pierwszy nawiązuje do geograficzno-społecznej genealogii Josepha Ratzingera, do jego zakorzenienia w wierze przodków – „chłopskiej pobożności ukształtowanej przez liberalizm starego bawarskiego katoli-cyzmu, styl życia i ziemię nie bez powodu określaną mianem Terra Benedictina, uprawianą i jednocześnie pobłogosławioną przez Benedyktynów”. Najprawdopodobniej również z tych źró-deł pochodzi drugi, głębszy jeszcze wymiar „benedyktyńskości” tej teologii: wpływ duchowej fascynacji postacią św. Benedykta z Nursji i jego regułą, „prostym poradnikiem dla tych, «któ-rzy miłują życie i pragną dobrych dni»”.
    Ale chciałbym, żeby Theologia benedicta była czymś jeszcze dalej idącym niż wynika to z powyższych znaczeń i ich interpretacji. „Dalej” znaczy tu przenieść teologię Ratzinge-ra/Benedykta XVI w przestrzeń polskojęzycznej teologii, czyli teologię myślaną (źródłowo) „po niemiecku” zaszczepić w teologii myślanej „po polsku”. „Dalej” znaczy również „przejąć” pa-łeczkę tej teologii w sztafecie pokoleń. Papież jest dokładnie o jedną generację ode mnie starszy i wysiłek hermeneutycznych badań jego piśmiennictwa jest dobrą okazją kontynuacji (z całą skromnością i znajomością swojego miejsca w szeregu) tego dzieła przez moje pokolenie w zmieniającym się horyzoncie historycznym, cywilizacyjnym, kulturowym.
    Jest zatem w tej książce obecna teologia głęboko i świadomie zależna od teologii Benedykta XVI, ale – jako taka – też już własna, rozwijana według moich intuicji. Myśl Autora Wprowa-dzenia w chrześcijaństwo jest dla poniższych stronic prawie zawsze źródłem, często kontekstem, nierzadko puentą (wnioskiem egzystencjalnym, pastoralnym). Nie roszczę sobie pretensji do żadnej „syntezy teologicznego dorobku Ratzingera/Benedykta XVI”. Pontyfikat, dzięki Bogu, trwa, a proponowany przeze mnie wachlarz problemów jest wyborem absolutnie subiektywnym. Dbam na tych stronicach o ponowoczesny horyzont interpretacji. Ale też w każdym detalu jest to hermeneutyka, której fundamentalnym założeniem – oczywistym dla mnie, katolickiego teo-loga – jest głębokie zaufanie wobec Piotra naszego czasu.

    Projekt opracowania jest pomyślany jako sześć rozdziałów składających się na trzy tomy. Niniejszy tom (pierwszy z zamierzonych) dotyczy istoty teologii oraz teocentryzmu, czyli rdze-nia scientiae fidei rozumianej prymarnie jako nauka o Bogu. Rozdział pierwszy, zasadniczo metateologiczny, obejmuje kwestie rozumienia teologii, jej metod(-y), gnozeologii aż po związ-ki teologii z pięknem i świętością. Rozdział drugi koncentruje się na tych zagadnieniach nauki o Bogu, które są współcześnie najbardziej palące egzystencjalnie: radykalny prymat Boga, jego obraz, Jego Opatrzność, Bóg pojmowany i „wierzony” jako miłość i eschatologiczna consolatio.
    Następny tom (drugi) obejmowałby chrystologię oraz jej zbawcze – antropologiczne i konso-lacyjne – skutki. I tak rozdział trzeci prezentuje „znak rozpoznawczy” teologii Josepha Ratzin-gera/Benedykta XVI: sensorodny chrystocentryzm jako teologikę – od stworzenia po chrystolo-giczną mistykę; rozdział czwarty przedstawia dymensje soteryjnej, bosko-ludzkiej struktury rzeczywistości: Duch-owe, kościelne, sakramentalne, dialogalne.
    Tom kolejny (trzeci i ostatni) zawierałby zagadnienia wchodzące w zakres teologii kultury i etosu. Piąty rozdział dotyczy zjawisk i postaw składających się na circulus salutaris, sztukę chrześcijańskiego życia: od radości, poprzez maryjność, cnoty teologalne, cierpliwość, modli-twę, wierność sumieniu aż do wymiarów pasyjnego, agapetologicznego i werytatywnego. Roz-dział szósty to diagnozy i programy dotyczące współczesnego circulus vitiosus – form i skutków negacji Boga bądź obojętności wobec Niego oraz propozycje wyjścia z bez-Bożnego impasu.
    (fragmenty Wstępu)” SPIS TREŚCI: WSTĘP CAPITULUM I (META)TEOLOGIA Was ist das eigentlich – Theologie? Sens i natura teologii 1. (Dei) scientia speculativa (de Deo). Rozumienie teologii; w stronę definicji 2. Struktura aktu poznania teologicznego. „Myśl ścigająca serce” 3. Epistheme theologica – methodae theologiae. Zasady ogólne 4. Anima ecclesiastica theologiae. Proces „podmiany podmiotu” a kościelność teologii 5. Estetyka teologiczna. „Strzała piękna”, „rana miłości” 6. Zadania teologii. Wobec wiary/rozumu, uniwersytetu/świata 7. Scientia sanctitati subalternata. Teologia jako wiedza duchowa a świętość CAPITULUM II TEOCENTRYZM Bóg jest i jest Bogiem 1. Unum necessarium. Prymat Boga 2. Imago Dei. „Nie ma w Nim żadnej ciemności” 3. Deus caritas est. Bóg jako Ojciec, Stwórca, Zbawca 4. Deus providebit. Bóg Hioba, Abrahama, Ukrzyżowanego 5. Non incompassibilis est Deus. Bóg współcierpiący jako con-solatio 6. Ubi amor, ibi oculus. Bóg jako oko, Świadek 7. Deus Iesu Christi. Teocentryzm jako chrystocentryzm WYKAZ SKRÓTÓW BIBLIOGRAFIA INDEKS OSÓB O Autorze: ks. Jerzy Szymik, ur. 3.04.1953 w Pszowie na Górnym Śląsku – ksiądz, poeta, profesor nauk teologicznych. Wykładał teologię dogmatyczną na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, obec-nie jest pracownikiem Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Śląskiego. Od 2004 r. członek watykańskiej Międzynarodowej Komisji Teologicznej. Autor książek naukowych, eseistycz-nych, poetyckich, przekładów poetyckich z języka hiszpańskiego i niemieckiego, wielokrotnie nagradzany za osiągnięcia naukowe i działalność w dziedzinie kultury.
  • Informacje dodatkowe

    Autor Ks. Jerzy Szymik
    Data wydania 2010
    Oprawa Twarda
    Format 166 x 240 mm
    Liczba stron 360
    Cena 45,00 zł
  • Tagi produktów

    Użyj spacji aby rozdzielić tagi, apostrofów (') aby wpisać frazy.